بیماری های نشیمنگاهی

درباره بیماری های نشیمنگاهی

به بیماری هایی که در لبه مقعد یا اطراف ناحیه مقعد ایجاد شده و ممکن است با درد شدید یا خفیف همراه باشند بیماری های نشیمنگاهی گفته می شود.

نشیمنگاه قسمتی از آناتومی بدن انسان است که در پشت بدن قرار دارد به همین دلیل در صورت وجود هرگونه بیماری در آن اولین نشانه ای که هنگام نشستن در فرد بروز می کند، احساس درد می باشد.

البته باید بگوییم که درد از نشانه های اولیه بیماری های نشیمنگاهی بوده و با پیشرفت آن ها فرد با نشانه های دیگری روبرو خواهد شد.

بیماری های نشیمنگاهی که به آن ها بیماری های مقعدی نیز گفته می شود اگر در مراحل اولیه خود قرار داشته باشند با اقدامات ساده ای همچون رعایت رژیم غذایی مناسب و روش های سنتی قابل درمان هستند. اما اگر فرد نسبت به درمان خود بی توجهی و کوتاهی کرده و بیماری پیشرفت کرده باشد وضعیت فرد رو به وخامت رفته و دیگر با روش های ذکر شده قابل درمان نخواهد بود.

 

بیماری های نشیمنگاهی

 

بواسیر یا هموروئید

از جمله بیماری هایی که بروز آن ها در ناحیه مقعد شایع است، هموروئید می باشد ؛ تورم و بیرون زدگی رگ های درونی مقعد موجب بروز این بیماری در افراد می شود که از نشانه های شایع آن می توان به سوزش و خارش مقعد و همچنین مشاهده خون بعد از اجابت مزاج یا وجود خون در مدفوع اشاره کرد.

هموروئید ها به دو دسته ذیل تقسیم می شوند:

  • هموروئید خارجی
  • هموروئید داخلی

از دیگر بیماری های شایع نشیمنگاهی می توان به فیستول یا آبسه مقعد، سینوس پیلونیدال یا کیست مویی اشاره کرد.

راه های جلوگیری از بروز بیماری های نشیمنگاهی چیست؟

برای پیشگیری از بروز این بیماری های می توان به نکات ذیل اشاره کرد:

  1. در رعایت بهداشت شخصی خود کوتاهی نکنید.
  2. از استفاده از لباس های پلاستیکی و تنگ بپرهیزید.
  3. به میزان کافی در طول روز آب بنوشید.
  4. مصرف میوه و سبزیجات را افزایش دهید.
  5. به هیچ عنوان مدفوع خود را نگه ندارید زیرا این کار به رگ های راست روده فشار وارد می کند.
  6. ورزش کنید؛ این کار موجب کاهش فشار به رگ های ناحیه مقعد شده و از بروز یبوست جلوگیری می کند.
  7. به هیچ عنوان برای دفع مدفوع زور نزده و به مقعد فشار وارد نکنید.
  8. به طور طولانی مدت در دستشویی ننشینید.

درمان بیماری های نشیمنگاهی

این نوع بیماری و شدت آن است که روش درمانی را مشخص می کند. مصرف دارو، نکات تغذیه ای، جراحی و لیزر از جمله روش هایی هستند که از آن ها برای درمان این نوع بیماری ها استفاده می شود.

درمان فیشر

درمان فیشر

درمان فیشر : بیماری فیشر ، که نام پزشکی بیماری شقاق می باشد یک نوع ترک خوردگی بر روی عضلات داخلی و پوست خارجی ناحیه مقعد می باشد . در صورتی که به موقع برای درمان آن اقدام شود به راحتی از بین می رود اما اگر این بیماری پیشرفت کند ، ترک خوردگی ها تبدیل به زخم های باز بزرگ می شوند که تنها راه درمان آن جراحی می باشد.

برای درمان فیشر راه های متفاوتی وجود دارد که در ادامه به بررسی آن ها می پردازیم.

دلایل ایجاد بیماری فیشر

  1. یبوست
  2. دیابت
  3. فشار خون
  4. چربی خون
  5. بارداری متعدد
  6. اسهال طولانی مدت
  7. رابطه جنسی مقعدی
  8. زایمان سخت
  9. از علائم بیماری شقاق می توان به درد شدید به هنگام دفع مدفوع اشاره کرد.

درمان فیشر

انواع روش های درمان شقاق

  • درمان فیشر با لیزر
  • جراحی فیشر
  • درمان فیشر به روش دیلاتاسیون

درمان فیشر با لیزر

یکی از روش های امن جهت درمان شقاق می باشد که تحت بی حسی موضعی و به صورت سرپایی انجام می شود.

درمان فیشر به وسیله لیزر ، این گونه انجام می شود که با  فرستادن اشعه ، بدون تحریک مقعد ناحیه آسیب دیده را درمان می کنند.

از مزایای روش درمانی لیزر ، می توان به نداشتن عوارض ، نداشتن درد ، نداشتن خونریزی ، دوره بهبودی سریع ، هزینه کم ، نیاز نبودن به بستری شدن بیمار و غیره اشاره کرد.

دارو برای درمان فیشر

باید بگوییم که درمان دارویی در تمامی موارد موجب درمان کامل و قطعی شقاق مقعدی نمی شود اما با استفاده از دارو می توان درد ناشی از آن را تا حد زیادی کاهش داده و از تشدید بیماری جلوگیری نمود.

 

درمان فیشر

 

  • از بی حس کننده های موضعی و داروهایی همچون استامینوفن برای تسکین درد خفیف استفاده نمایید.
  • برای جلوگیری یا کاهش سوزش، می توان بر روی ناحیه مورد نظر پماد زینک اکساید بمالید.
  • استفاده از نرم کننده های مدفوع نیز در بیشتر موارد از بروز درد در حین اجابت مزاج جلوگیری می کنند.
  • در برخی موارد ممکن است پزشک برای تسکین درد پماد لیدوکایین تجویز نماید.
  • در صورت رفع اسپاسم عضله اسفنکتر و بهبود یبوست، عموماً شقاق بهبود می یابد. در درمان اولیه بیشتر تمهیدات در جهت نرم کردن مدفوع، بهبود یبوست و رفع اسپاسم می باشد.
  • برای درمان یبوست مصرف مواد غذایی پر فیبر همچون سبزیجات و میوه جات را به میزان فراوان در رژیم غذایی خود قرار دهید.
  • سلولز و پسیلیوم مقدار زیادی فیبر دارند، به همین دلیل مقدار زیادی آب جذب کرده و به این ترتیب موجب نرم شدن مدفوع می شوند.
  • به منظور درمان شقاق در کودکان برای آن ها نرم کننده های مدفوع و پارافین توصیه می شود.
  • بهتر است افراد روزی 3 مرتبه و هر بار به مدت 10 تا 15 دقیقه در وان آب گرم بنشینند این کار موجب بهبود خونرسانی شده، عضلات اسفنکتر را شل نموده و به ترمیم شقاق کمک می نماید.
  • استفاده از پمادهای نیتروگلیسرین نیز موجب شل شدن عضلات اسفنکتر شده، عروق را گشاد کرده و به این ترتیب خونرسانی بهتر انجام شده و زخم بهتر ترمیم خواهد شد.این پماد را می بایست پیش و پس از دفع بر روی اطراف ناحیه مقعد مالید.

جراحی فیشر

زمانی پزشک اقدام به انجام جراحی شقاق می کند که دیگر روش ها بر روی بیمار اثر نداشته باشد یا این که بیمار آنقدر پیشرفت داشته باشد که با انجام روش های دیگر درمان نشود.

دو نوع جراحی برای درمان بیماری فیشر وجود دارد که با توجه به شرایط بیمار و تشخیص پزشک یکی از آن ها انتخاب می شود .

 

درمان فیشر

 

روش اتساع دریچه مقعد

این روش تحت بی هوشی عمومی انجام می شود ، پس از بیهوش شدن بیمار ، پزشک در دریچه عضلانی مقعد کشش ایجاد می کند که به علت وجود احتمال پارگی دریچه مقعد امرزوه از این روش استفاده نمی کنند.

جراحی اسفنکتروتومی

جراح ، در این روش اقدام به ایجاد برشی کوچک در دریچه داخلی مقعد می کند و به این وسیله باعث کاهش فشار موجود در داخل کانال مقعد می شوند.

این روش تحت بی هوشی عمومی و بی حسی نخاعی انجام می شود و معمولا پس از جراحی ، بیمار درد زیادی ندارد.

  • مراقبت های پس از جراحی فیشر
  • بیماران باید پس از جراحی شقاق به میزان زیاد از مایعات استفاده کنند.
  • شما بهتر است پس از جراحی فیشر مقعد ، غذاهای پرچرب را از رژیم غذایی خود خارج کنید.
  • بهتر است بیمار پس از جراحی شقاق مقعد روزانه به مدت 10 دقیقه در آب گرم بنشیند.
  • پیاده روی باعث می شود دوره بهبودی بیمار سریع تر شود.
  • بیماران پس از جراحی شقاق مقعد تا مدتی باید به صورت ایستاده حمام کنند.
  • در صورت احساس درد می توانید با اجازه پزشک از مسکن استفاده کنید.