بیماری هموروئید که در اصطلاح عامیانه به آن بواسیر گفته می شود، یکی از شایع ترین و در عین حال یکی از ناراحت کننده ترین بیماری های ناحیه مقعد در جهان است. متاسفانه تقریباً نیمی از افراد بالای ۵۰ سال حداقل یک بار علائم آن را تجربه کردهاند. با این حال، به دلیل ماهیت خصوصی و حساس این بیماری، بسیاری از بیماران در صحبت کردن درباره آن با پزشک یا اطرافیان احساس شرم می کنند و اغلب اطلاعات نادرستی درباره آن در ذهن دارند. یکی از سوالات متعددی که در مورد این بیماری مطرح می شود این است که آیا بواسیر ارثی است و از پدر و مادر به فرزندان منتقل می شود؟ آیا این بیماری واگیردار است و از طریق استفاده از سرویس بهداشتی مشترک یا تماس جنسی منتقل می شود؟ چه زمانی این بیماری خطرناک می شود و نیاز به جراحی دارد؟ در این مقاله به طور دقیق و تخصصی به بررسی اینکه بواسیر چگونه به وجود می آید و قابلیت واگیر دارد یا خیر خواهیم پرداخت.
آیا بواسیر یا هموروئید ارثی است؟
در انتهای روده بزرگ و ناحیه مقعد، شبکه ای از رگ های خونی (سیاهرگ و شریان ها) وجود دارد که در صورت متورم شدن به بالشتک های هموروئیدی شناخته می شوند. هموروئید زمانی رخ می دهد که این رگ های خونی دچار فشار بیش از حد ، متورم شده و دیواره های آنها کشیده و ضعیف گردند. این تورم می تواند باعث ایجاد برآمدگی های دردناک، خونریزی و ناراحتی در هنگام نشستن یا دفع شود.
هموروئید به عنوان یک بیماری مستقیم ارثی نیست، اما شرایط جسمانی یا استعداد ابتلا به آن می تواند ژنتیکی باشد. از این رو اصلی ترین دلایل بروز هموروئید عبارت اند از:
۱. ضعف ساختار دیواره عروق: برخی افراد به صورت ژنتیکی دیواره ضعیف تری در رگ های خونی خود دارند. این ضعف ارثی باعث می شود که رگ های ناحیه مقعد در برابر فشار مقاومت کمتری نشان دهند و سریع تر دچار تورم و هموروئید شوند. بنابراین، اگر والدین شما هموروئید داشته اند، ممکن است شما نیز مستعد ابتلا به آن باشید، اما این به معنای قطعی شدن بیماری نیست.
۲. ساختار جسمانی: برخی ساختارهای جسمانی در ناحیه لگن و مقعد می توانند ژنتیکی باشند که فرد را مستعد مشکلات وریدی می کنند.
۳. سبک زندگی خانوادگی: گاهی اوقات آنچه به نظر می رسد ارثی نیست در واقع عادت های مشترک خانوادگی است. اگر در خانواده شما رژیم غذایی کم فیبر رایج است یا سبک زندگی کم تحرک وجود دارد، احتمال ابتلای همه اعضا به بواسیر افزایش می یابد.
بنابراین، میتوان گفت بیماری هموروئید به صورت مستقیم موروثی نبوده و می توان گفت ناشی از عادات اشتباه ایجاد میشود.
شماره تماس جهت مشاوره درمان بواسیر :
تلفن: 02166928633
موبایل: ۰۹۱۹۵۰۰۳۵۲۶
آیا هموروئید واگیر دارد؟
خیر ، همانطور که گفته شد بیماری هموروئید ناشی از فشار بیش از حد به ناحیه مقعد بوده و به هیچ عنوان واگیر دار نیست.
هموروئید یک بیماری عروقی و جسمانی است، نه یک عفونت باکتریایی یا ویروسی که بتوان گفت واگیر دارد است. بنابراین هیچ عامل عفونی خارجی در بروز این بیمار دخیل نیست که بتواند از فردی به فرد دیگر منتقل شود.
اما چرا این تصور وجود دارد که واگیردار است؟
گاهی اوقات علائم هموروئید (مانند خارش یا درد) با علائم بیماری های پوستی یا عفونی دیگر مانند زگیل تناسلی یا شقاق عفونی اشتباه گرفته می شود. بیماریهای مقاربتی در ناحیه تناسلی می توانند واگیردار باشند، اما خود هموروئید خیر به هیچ عنوان از طریق لمس یا تماس جنسی قابل انتقال نخواهد بود.
تشخیص و پیشگیری از هموروئید
پزشک با معاینه بالینی و معاینه مقعد می تواند هموروئید را تشخیص دهد. گاهی اوقات برای اطمینان از عدم وجود بیماری های دیگر (مانند سرطان)، از آندوسکوپی (سیگموییدوسکوپی یا کولونوسکوپی) استفاده می شود، به خصوص اگر بیمار بالای ۵۰ سال سن داشته باشد یا سابقه خانوادگی سرطان روده دارد؛ انجام آزمایش ای دقیق بسیار ضروری است.
همچنین معاینه و تشخیص زود هنگام بیماری هموروئید باعث می شود که بیمار بتواند به راحتی از تشدید و حاد شدن آن پیشگیری کند.
چه زمانی باید نگران هموروئید باشیم؟
اگرچه هموروئید بیماری بسیار جدی و خطرناک نیست، اما برخی علائم می توانند نشانه بیماری های جدی تر باشند. بنابراین رد صورت مشاهده علائم زیر مراجعه به متخصص مربوطه ضروری است.
- تغییر رنگ خونریزی به تیره یا سیاه
- تغییر در شکل و قوام مدفوع (مدفوع نواری یا باریک شدن مداوم)
- کاهش وزن بی دلیل
- درد شکمی یا کرامپهای شدید
- تب و لرز همراه با درد مقعدی
دریافت نوبت معاینه و مشاوره با پر کردن فرم زیر
نکته پایانی
هموروئید یک بیماری شایع و ناراحت کننده است که کیفیت زندگی را تحت تاثیر قرار می دهد، اما خطر جانی و واگیر داری ندارد. این بیماری ارثی نیست (هرچند استعداد ژنتیکی می تواند در بروز آن نقش داشته باشد) ولی به هیچ عنوان واگیردار نیست و شما نمی توانید آن را به دیگران منتقل کنید یا از دیگران به آن مبتلا شوید.
اصلی ترین راه پیشگیری و درمان این بیماری، تغییر سبک زندگی است. رژیم غذایی پر از فیبر، نوشیدن آب کافی، اجتناب از زور زدن در دستشویی و تحرک بدنی، بهترین راه ها برای جلوگیری از بازگشت این بیماری هستند. اگر علائمی مانند خونریزی مقعدی را تجربه کردید، خجالت نکشیده و به پزشک مراجعه کنید.
دیدگاه خود را بنویسید